حمیده قائمی؛ اسماء وفائیان؛ اطهره چهکندی؛ داوود سبحانی راد؛ مینا ریاسی؛ حمید طیرانی
يادت ميآيد؟ گاهي شيطنت ميكرديم و ميرفتيم سراغ شيطان. تو گلي بهشتي به سمتش پرت ميكردي و او كفرش درميآمد. اما زورش به ما نميرسيد. فقط ميگفت: همين كه پايتان به زمين برسد، ميدانم چطور از راه به درتان كنم.
تو شلوغ بودي، آرام و قرار نداشتي. آسمان را روي سرت ميگذاشتي و شب تا صبح از اين ستاره به آن ستاره ميپريدي و صبح كه ميشد در آغوش نور به خواب ميرفتي.
اما هميشه خواب زمين را ميديدي. آرزويي روياهاي تو را قلقك ميداد. دلت ميخواست به دنيا بيايي. و هميشه اين را به خدا ميگفتي. و آن قدر گفتي و گفتي تا خدا به دنيايت آورد. من هم همين كار را كردم، بچههاي ديگر هم، ما به دنيا آمديم و همه چيز تمام شد.
تو اسم مرا از ياد بردي و من اسم تو را، ما ديگر نه همسايه هم بوديم و نه همسايه خدا. ما گم شديم و خدا را گم كرديم...
دوست من، همبازي بهشتيام! نميداني چقدر دلم برايت تنگ شده. هنوز آخرين جمله خدا توي گوشم زنگ ميزند: «از قلب كوچك تو تا من يك راه مستقيم است، اگر گم شدي از اين راه بيا».
بلند شو. از دلت شروع كن. شايد دوباره همديگر را پيدا كنيم
نخستين چكه ناودان احساسم را در قالب كلامي از جنس گلهاي ياس ميريزم و آن را به آسمان نيلوفري دل زلالت براي روز ميلادت هديه ميكنم
تولدت مبارک
باز کن پنجره ها را که نسیم ، روز میلاد اقاقی ها را جشن میگیرد
و بهار ، روی هر شاخه کنار هر برگ شمع روشن کرده است . . .
لمس بودنت مبارک
پدربزرگ از نوشتن دست كشيد لبخند زد وبه نوه اش گفت: درست است درباره ي تو مي نويسم مي خواهم وقتي بزرگ شدي مثل اين مداد بشوي.
پسرك با تعجب به مداد نگاه كرد وچيز خاصي در آن نديد: اما اين هم مثل بقيه مدادهايي است كه ديده ام!
بستگي دارد چطور به آن نگاه كني. در اين مداد پنج خاصيت است كه اگر بدستشان بياوري تمام عمرت با دنيا به آرامش مي رسي.
در بیمارستانی دو بیمار در یک اتاق بستری بودند یکی از بیماران اجازه داشت که هر روز بعد از ظهر یک ساعت روی تختش که کنار تنها پنجره ی اتاق بود بنشیند ولی بیمار دیگر مجبور بود هیچ تکانی نخورد و همیشه پشت به هم اتاقی اش روی تخت بخوابد انها ساعت ها در باره ی همسر خانواده و دوران سربازی شان صحبت می کردند و هر روز بعد از ظهر بیماری که تختش کنار پنجره بود می نشست و تمام چیزهایی که بیرون از پنجره می دید برای هم اتاقی اش توصیف می کرد پنجره رو به یک پارک بود که دریاچه زیبایی داشت مرغ ابی ها و قوها در دریاچه شنا می کردند و کودکان با قایق های تفریحی در اب سرگرم بازی بودند درختان کهن و اشیانه پرندگان به شاخسارهای ان تصویر زیبایی را به وجود اورده بودند همان طور که مرد کنار پنجره این جزییات را توصیف می کرد هم اتاقی اش چشمانش را می بست واین مناظر را در ذهن خود مجسم می کرد و لبخندی که بر لبانش می نشست حکایت از احساس لطیفی بود که در دل او به وجود امده بود.
هفته ها سپری می شد و دو بیمار با این مناظر زندگی می کردند یک روز مرد کنار پنجره مرد و مستخدمان بیمارستان جسد او را از اتاق بیرون بردند مرد دیگر که بسیار ناراحت بود درخواست کرد که تختش را کنار پنجره منتقل کنند پرستار این کار را با رضایت انجام داد مرد به ارامی و با درد بسیار خود را به سمت پنجره کشاند تا بتواند ان مناظر زیبا را با چشمان خودش و به یاد دوستش ببیند همین که نگاه کرد باورش نمی شد چیزی را که می دید غیر قابل قبول بود یک دیوار بلند فقط یک دیوار بلند همین مرد حیرتناک به پرستار گفت که هم اتاقی اش همیشه مناظر دل انگیز را پشت پنجره برای او توصیف می کرد پس چی شد پرستار به سادگی گفت: ولی ان مرد کاملا نابینا بود!
* بهترین دوست، خداست، او آن قدر خوب است که اگر یک گل به او تقدیم کنید دسته گلی تقدیم تان می کند و خوب تر از آن است که اگر دسته گلی به آب دادیم، دسته گل هایش را پس بگیرد.
* اگر پیام خدا رو خوب دریافت نکردید، به «فرستنده ها» دست نزنید، «گیرنده ها» را تنظیم کنید.
* خداوند، گوش ها و چشم ها را در سر قرار داده است تا تنها سخنان و صحنه های بالا و والا را جست و جو کنیم.
* خود را ارزان نفروشیم، در فروشگاه بزرگ هستی روی قلب انسان نوشته اند: قیمت=خدا!
* این همه خود را تحقیر نکنید، خداوند پس از ساختن شما به خود تبریک گفت.
* وقتی احساس غربت می کنید یادتان باشد که خدا همین نزدیکی است.
* یادمان باشد که خدا هیچ وقت ما را از یاد نبرده است.
* کسی که با خدا حرف نمی زند، صحبت کردن نمی داند.
* آنکه خدا را باور نکرده است، خود را انکار کرده است.
* کسی که با خدا قهر است، هرگز با خودش آشنی نمی کند.
* خدا بی گناه است در پروندۀ نگاه تان تجدید نظر کنید.
* ما خلیفۀ خداییم، مثل خدا باشیم، قابل دسترس در همه جا و همه گاه.
* آنکه خدا را از زندگیش سانسور کند همیشه دچار خود سانسوری خواهد بود.
* خدا از آن کس که روزهایش بیهوده می گذرد، نمی گذرد.
* بیهوده گفته اند تنها «صداست» که می ماند، تنها «خداست» که می ماند.
* روزی که خدا همه چیز را قسمت کرد، خود را به خوبان بخشید.
* برای اثبات کوری کافیست که انسان چشم های نگران خدا را نبیند.
* شکسته های دلت را به بازار خدا ببر، خدا، خود بهای شکسته دلان است.
* به چشم های خود دروغ نگوییم، خدا دیدنی است.
* چشم هایی که خدا را نبینند، دو گودال مخوفند که بر صورت انسان دهن باز کرده اند.
* امروز از دیروز به مرگ نزدیک تریم به خدا چطور؟
*اگر از خدا بپرسید کیستی؟ در جواب «ما» را معرفی خواهد کرد! ما بهترین معرف خداییم، آیا اگر از ما بپرسند کیستی؟ خدا را معرفی خواهیم کرد؟
* وقتی خدا هست هیچ دلیلی برای ناامیدی نیست.
* آسمان، چشم آبی خداست، نگران همیشۀ من و تو.
* خداوند سند آسمان را به نام کسانی که در زمین خانه ندارند امضا کرده است.
1388: یه محیط گرم و دوستانه واسه بچه های کلاس که در اینده میتونه خیلی از خاطرات رو برامون یاد اور باشه . این که تو این 4 سال چی گفتیم و چیکار کردیم ...