سه نوع مختلف آواپریشی اسپاسم گونه وجود دارد.

آواپریشی اسپاسم گونه نزدیک شونده :زمانی اتفاق می افتد که تارهای صوتی محکم به هم برخورد می کنند. این نوع اغلب باعث می شود که کلمه قطع شود ویا صدا به گونه ای به نظر برسد که انگار فرد مبتلا به لکنت است.

آواپریشی اسپاسم گونه دور شونده:زمانی اتفاق می افتد که تارهای صوتی باز بمانند.در این صورت صدای فرد می تواند به طور غیر طبیعی ضعیف یا نجواگونه باشد.

آواپریشی اسپاسم گونه ترکیبی:در این نوع هم تارهای صوتی به صورت غیر ارادی  محکم به هم برخورد می کنند وهم باز می مانند. صدای شخص مبتلا به این نوع  گاهی اوقات متغیرویا همانند لکنت است.ودر سایر اوقات ضعیف و نفس آلود است.

این اختلال در سنین بین 50-30 شایع تر است وهمچنین در خانم ها بیشتر از آقایان دیده می شود.دلیل این اختلال هنوز ناشناخته باقی مانده است.این اعتقاد وجود دارد که آواپریشی اسپاسم گونه به سیستم عصبی مربوط می شود وممکن است که با حرکات غیر ارادی سایر ماهیچه ها مثل چشمک زدن، حرکت صورت،ماهیچه های زبان یا لب،ویا تکان ناگهانی ولرزش ماهیچه همراه باشد.ممکن است که  اساس ارثی هم داشته باشد ،به این معنی که می تواند ژنتیکی باشد وبنابراین افراد هم خون یک خانواده را مبتلا کند.

در حال حاضر هیچ درمانی برای این اختلال وجود ندارد اما درمان ممکن است که  به کاهش اثرات حرکات غیرارادی تارهای صوتی کمک کند.تزریق به داخل تارهای صوتی و جراحی  تارها ممکن است پیشنهاد شود تا به طور موقت باعث کاهش حرکات غیر ارادی ماهیچه شود.گفتار و صوت درمانی با یک گفتاردرمانگر به فرد کمک می کند .

ترجمه شده توسط الهه صفاپور