نارساگویی یک اصطلاح  فنی است ،برای مردم عادی،که مساوی با حذف گفتاری است.دلایل گوناگونی باعث این اختلال می شوند که راههای درمان زیادی هم دارند.گفتاردرمانگر میتواند به شخصی که از نارساگویی عضوی رنج می برد کمک کند تا واضح تر صحبت کند.

نارساگویی به گفتار مبهم، آرام ویا تحریف شده(خارج از شکل طبیعی ) گفته می شود.این نوع اختلال گفتاری در نتیجه فلج ،ضعیف شدن، ناتوانی در کنترل ویا عدم هماهنگی ماهیچه هایی که برای تولید گفتار لازم هستنداتفاق می افتد . معمولا نارساگویی در ارتباط با یک واقعه پزشکی بیشتر اتفاق می افتد تا اینکه به سادگی و به صورت خود به خودی در فردی ظاهر شود.

این اختلال بیشتر مواقع در اثر سکته ، آسیب مغزی ،تومور مغزی و یا بیماری های  فرساینده مثل پارکینسون وتصلب چندگانه بافت ها ایجاد می شود.همه اینها میتوانند بر قسمت هایی از مغز که مسئول کنترل ماهیچه های شرکت کننده در صحبت کردن مثل ماهیچه های چهره ای ، ماهیچه های دهانی و... هستند، تاثیر بگذارند.در نتیجه ضعیف ویا فلج شدن این ماهیچه ها ، توانایی کنترل و هماهنگی آنها از عهده ی فرد خارج می شود.استفاده از الکل و سایر داروها ممکن است سبب ایجاد نارساگویی شود.البته در موارد خفیف تر ،پس از برطرف شدن عوارض داروها علائم بیماری نیز از بین می رود.

درمان این اختلال در حقیقت درمان هروضعیتی است که سبب آن می شود.اگر به عنوان مثال نارساگویی در اثرتومور مغزی ایجاد شده باشد،درمان تومور شامل درمانی برای این اختلال نیز می شود.اگر بر اثر مصرف داروها ایجاد شده باشد،ممکن است تنها درمان لازم، این باشد که صبر کنیم تا اثرات مواد از سیستم بدن فرد خارج شود.

هرگونه پیش بینی در این مورد به دلایل اساسی نیاز خواهد داشت.هیچ روشی به تنهایی نمی تواند تمام موارد نارساگویی را درمان کندالبته  به طور معمول اگر بهبودی در شرایط علت بیماری به وجود آید بر بهبودی اختلال نیز تاثیر خواهد گذاشت.

اغلب اوقات برای افرادی که از این اختلال رنج می برند،گفتاردرمانی مفید است.به این صورت که درمان به فرد اجازه می دهد تا ماهیچه هایی را که مبتلا شده اندرا تقویت سازد. عموما افراد مبتلا متوجه می شوند که بسیاری از ناامیدی های آنها با جلسات گفتار درمانی برطرف شده است و می توانند به طور موثرتری به برقراری ارتباط بپردازند.

ترجمه شده توسط الهه صفاپور